به شکل شگفت آوری دریافته ام که قوانین زندگی دگرگون نمی شوند بلکه شکل عوض می کنند. مانند انرژی که پایان نمی پذیرد بلکه از شکلی به شکل دیگر تغییر فاز می دهد. عالمی دارد این انرژی با خودش. خودش با خودش حال می کند. مثلا همین زودپز. اگر بخواهم اندر کرامات و احوالات زودپز حرف بزنم برای خودش داستانی می شود. ساختار زودپز به گونه ای طراحی شده که باید همواره قدری بخار از خود بیرون کند. وقتی قرار باشد به زور این بخار را در آن نگه داری بی شک بیش از مدتی کوتاه تاب و توان نخواهی داشت. بالاخره خواهد ترکید و اگر بترکد آشپز و آشپزخانه را با هم به فنا خواهد داد. آشپز باید مسئولیت سرش بشود و بداند بخار را نمی توان تا ابد و با ضرب و زور در زودپز حبس کرد.

_{پانویس:}

قیمت هر پست (با یارانه دولتی): 564 تومان

فیش های پرداختی خود را به شماره 200090 اس ام اس کنید

رمز عبور تا 24 ساعت اداری، فرستاده خواهد شد

  یادم هست آن زمان ها هر روز هنگام رفتن به مدرسه یک 10 تومانی از پدر می گرفتم و در پوست خود نمی گنجیدم. در راه ، همین طور که به سنگی لگد می زدم و با خودم پیمان می بستم که تا دم در مدرسه برسانمش، به چگونه خرج کردن 10 تومانی می اندیشیدم. گزینه های زیادی داشتم که می توانستم به هر کدام برسم. با خودم می گفتم که با 2 تومانش یک دونه فانی فکس می خرم. فانی فکس دانی که چیست؟ فانی فکس پودر سپید شیرین و ترشی بود که در بسته های کوچک قرمزرنگ می ریختند و روی جلدش تصویر میکی موز بود. فانی فکس یعنی یک سار پرید. القصه، با 5 تومان دیگرش یک بسته قرص نعنا می خریدم و مابقی را پس انداز می کردم! با خودم می گفتم که حتی اگر مجبور باشم که عصر، هنگام برگشتن به خانه با پنج زارش یک نان بربری آتشین هم بگیرم، باز هم سر ماه کلی پول می شود که من با آن می توانم با خیال راحت وارد فروشگاه روبروی مدرسه بشوم و بدون اینکه خجالت بکشم هر چی که خواستم بخرم.

امروز یک بسته مداد رنگی، یک جعبه پاستل گچی و یک قوطی جسو (برای زیرسازی بوم نقاشی) خریدم که روی هم شد 54،300 تومان! خانم فروشنده که دوشیزه ای خوشگل با موهای بلوندی بود به من رحم کرد و 2 هزار تومان تخفیف داد که من مجبور نشوم تا در خانه را با پای پیاده گز کنم. البته چون دیگر ماهیچه هایم شل شده و چیزی را حس نمی کنم پس از بیرون آمدن از فروشگاه با این سه قلم جنس و جیب تار عنکبوت گرفته ام، به سنگی لگد می زدم و به آن 10 تومانی آن روزها فکر می کردم و آن نقشه هایی که همه بر آب رفت. کلا صبر و پایداری همه چیز را حل می کند. اول دهنت سرویس می شود، بعد مخت می گوزد و دست آخر هم ماهیچه ها را شل می کند تا چیزی حس نکنی. صبر و پایداری کارها را برای ما آسان می سازد!